Cellist ARNE DEFORCE

>> 

Salvatore Sciarrino (1947°)

Ai limiti della note 1979

'Muziek vertoeft voor mij op een grens. Zoals dromen, waar iets bestaat en toch niet bestaat, en tegelijkertijd in een andere vorm bestaat. Dit zijn de geluiden die we vinden aan de horizon van onze zintuigen...' Salvatore Sciarrino

Ai limite della notte schreef Sciarrino in 1979 voor solo-altviool. Hetzelfde jaar maakte hij een bewerking voor cello. In deze compositie gebruikte Sciarrino technieken die al eerder van hem bekend waren: uitzonderlijk rustige tremolo's gespeeld op de kam, stokvoering waarbij de snaren nauwelijks geraakt worden en passages die zo vertragen, dat ze klinken als krakende deuren, maar toch muziek blijven. De stiltes in deze muziek zijn niet willekeurig, maar vormen een onderdeel van de dramatische opbouw. Twee termen die typerend zijn voor de dynamische schakeringen bij Sciarrino zijn crescendo dal nulla en diminuendo al nulla. Ai limiti della notte - de grens tussen dag en nacht - is een mooi beeld voor het verkennen van de grens tussen geluid en stilte in de muziek. Hoewel zijn titels een andere indruk zouden kunnen wekken, is de muziek van Sciarrino nadrukkelijk geen 'programmamuziek'. Hij beschouwt de titels als een 'subjectief stempel', waarna het werk zijn eigen objectieve en autonome leven leidt. Salvatore Sciarrino beschouwt geluid als een levend organisme. Zijn muziek begint bij de grenzen van het waarneembare en daarom speelt stilte in zijn werk een grote rol. Hij laat de luisteraar de natuurlijke ruimte, de dagelijkse geluiden en de menselijke stem opnieuw ontdekken.

© Arne Deforce (naar Musica Sacra Maastricht)